Değerlendirme, insanı sınamak için değil; tekrar eden bakış, tepki ve ilişki biçimlerini birlikte görebilmek için vardır.
Doğru araç, karmaşık bir hayatı tek skora indirmez. Hangi sorunun hangi bağa dokunduğunu gösterir ve konuşulabilir bir dil üretir.
Görünmeyen örüntü yönetir. Görünen örüntü ise seçilebilir hale gelir.
Bu yüzden araçlar yargı değil ayna olmalıdır. Ayna net olduğunda kişi savunmaya değil, anlamaya yaklaşır.
İyi bir araç neyi ölçer?
RADEM Aİ’de değerlendirme; bağ, duygu düzenleme, yük paylaşımı ve günlük ritim gibi yaşayan alanlara bakar. Sonuç bir etiket değil, izlenecek bir haritadır.
- Tekrarlayan davranış ve ilişki örüntülerini görünür kılar.
- Sonucu skordan çok konuşulabilir bir okumaya çevirir.
- Kişiye ve sisteme aynı dili verir.
- Küçük, gözlemlenebilir adımlar için zemin hazırlar.
- Zaman içindeki değişimi takip etmeyi mümkün kılar.
Değerlendirme bittiğinde iş bitmez. Asıl iş, görüneni günlük hayatta bir tercihe dönüştürmektir. Araç yol gösterir; yürüyüş insana aittir.